Misleidende dankbaarheid

 

-Zelfs dankbaarheid kan een subtiele ego-strategie zijn om de leegte te vermijden.

Misleidende dankbaarheid

denk in spinnende gedachtes

mijn wereld rond en rond

in een web van kleurloos licht

schuilt een donkere ondergrond

de wereld wordt verblijd

een masker van fatsoen

ziet slechts wat ik toon

in denken zonder doen

ik dank voor wat ik heb

maar fluister met mijn mond

is dit alles wel genoeg

bij de woorden die ik vond

de glimlach die ik draag

is van verguld metaal

mijn woorden zijde zacht

maar houden van kabaal

ik buig me, ik kniel

prevel dankbaarheid

schaduwspel der listen

duisternis kent geen tijd

misleidende dankbaarheid

wat ben je toch waar

als een gouden keten

waardevol maar zwaar

J.J.v.Verre.

Angst

                       -Angst en het rationele doolhof

 angst is de vraag zonder antwoord

de weg die zich splitst in het duister

het gevoel dat de grond onder je voeten

zich kan openen, zonder waarschuwing

het is een onbestemd gevoel

van een bedreigende ervaring

welke onbehagen schept

in het rationele doolhof

maar ook een gids die wijst

naar wat wij moeten leren

een spiegel die ons toont

wat we niet durven zien

want in het oog van de angst

ligt het onbekende niet als vijand

maar als een subtiele uitnodiging

om te groeien, te durven en te zijn

angst is niet de bedreiging

maar de drempel naar moed

een emotie die fluistert:

hier begint jouw avontuur

J.J.v.Verre.