Waarom moeten we zoveel?

 

                             - We kunnen ons ook ont-moeten.

 

een harde eis of roepen we dit zelf

dat moet ik weer doen van mezelf

hoger, verder, een eindeloze strijd

een schaduw die je volgt in de tijd

het streven naar perfectie misschien

maar vergeten te voelen en te zien

schoonheid van rust, simpel bestaan

waarin we te kort stil blijven staan

waarom die lichte pijn in ons hoofd

terwijl liefde ons meestal verdoofd

probeer te leren, minder te vragen

meer het juiste gevoel te dragen

luisteren naar mijn innerlijke stem

woordeloos als een onzichtbare rem

die mijn zorgelijke bestaan behoedt

voor een leven dat nog groeien moet

haar slaafsheid vermomt in kracht

die de dwangmatige weg veracht

het moment van verlichting is daar

jezelf ontmoeten is niet raar

J.J.v.Verre.

Wet van het Al.

 

                - Kosmische fluit. Relief in hout.Thailand 2025.

in de stilte voorbij het denken

waar geen vorm durft te zijn

fluistert een stem van weten

diep verscholen in mijn brein

het is geest zo klinkt het woord

geen ster noch planeet die stoort

geen gedachte, trilling of droom

geboren in de spuwende stroom

zo boven, zo beneden spiegelspel

de oceaan reflecterend in één cel

het heelal dat liefdevol bemint

streelt als de adem van de wind

geen rust, slechts dans en lied

waar alles trilt, geen stilstand ziet

in dat eeuwige ritme, wet na wet

waar een ziel haar koers verzet

twee handen als een kracht

dag en nacht, liefde en macht

wie het midden weet te zien

ontwaakt voorbij karma misschien

de slinger wiegt, tijd beweegt

wet van ritme die niets vergeeft

maar wie omhoog klimt is vrij

danst boven het cyclisch getij

gender in al wat leeft en stroomt

brenger van dat wat nooit droomt

Shakti en Shiva, in liefde verweven

scheppen het wiel van eeuwig leven

zo staat de wijze, stil en zacht

zonder zwaard, met licht en kracht

hij kent de wetten, buigt ze niet

maar zingt vrij het innerlijk lied

o, Kybalion, sluier van het Al

steek met je oer verhaal van wal

geen dogma, maar een sleutel klein

die opent wat ik zelf moest zijn

J.J.v.Verre.

Dit gedicht heb ik geschreven naar aanleiding van mijn beschouwing over het boek De Kybalion. Op 20 mei 2025 geplaatst op de website Spirituele Filosofie.