een harde eis of roepen we dit zelf
dat moet ik weer doen van mezelf
hoger, verder, een eindeloze strijd
een schaduw die je volgt in de tijd
het streven naar perfectie misschien
maar vergeten te voelen en te zien
schoonheid van rust, simpel bestaan
waarin we te kort stil blijven staan
waarom die lichte pijn in ons hoofd
terwijl liefde ons meestal verdoofd
probeer te leren, minder te vragen
meer het juiste gevoel te dragen
luisteren naar mijn innerlijke stem
woordeloos als een onzichtbare rem
die mijn zorgelijke bestaan behoedt
voor een leven dat nog groeien moet
haar slaafsheid vermomt in kracht
die de dwangmatige weg veracht
het moment van verlichting is daar
jezelf ontmoeten is niet raar
J.J.v.Verre.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten