in de stilte voorbij het denken
waar geen vorm durft te zijn
fluistert een stem van weten
diep verscholen in mijn brein
het is geest zo klinkt het woord
geen ster noch planeet die stoort
geen gedachte, trilling of droom
geboren in de spuwende stroom
zo boven, zo beneden spiegelspel
de oceaan reflecterend in één cel
het heelal dat liefdevol bemint
streelt als de adem van de wind
geen rust, slechts dans en lied
waar alles trilt, geen stilstand ziet
in dat eeuwige ritme, wet na wet
waar een ziel haar koers verzet
twee handen als een kracht
dag en nacht, liefde en macht
wie het midden weet te zien
ontwaakt voorbij karma misschien
de slinger wiegt, tijd beweegt
wet van ritme die niets vergeeft
maar wie omhoog klimt is vrij
danst boven het cyclisch getij
gender in al wat leeft en stroomt
brenger van dat wat nooit droomt
Shakti en Shiva, in liefde verweven
scheppen het wiel van eeuwig leven
zo staat de wijze, stil en zacht
zonder zwaard, met licht en kracht
hij kent de wetten, buigt ze niet
maar zingt vrij het innerlijk lied
o, Kybalion, sluier van het Al
steek met je oer verhaal van wal
geen dogma, maar een sleutel klein
die opent wat ik zelf moest zijn
J.J.v.Verre.
Dit gedicht heb ik geschreven naar aanleiding van mijn beschouwing over het boek De Kybalion. Op 20 mei 2025 geplaatst op de website Spirituele Filosofie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten