2012.

wachtend op een nieuwe tijd
stralend vanuit ons gouden hart
wetend in de kosmische cyclus
lijdend door de pijn verward

hopend op een nieuw leven
strijdend door de duisternis
wakend over liefde en leven
biddend voor de Apocalyps

stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur

verdwijnend mens-zijn
zoekend naar de zielskracht
levend in een nieuwe ruimte
dromend van de aardse pracht

dolend eindeloos bewustzijn
denkend in verbondenheid
roepend van weten en liefde
berustend in nu en eeuwigheid

J.J.v.Verre/2005.

Liefdeloos.

................................. .................Anton Pieck.


duistere krachten hebben zich ontpopt
de vijand schiet,slaat en schopt

liefdeloos geweld in mijn land
krijgt geleidelijk aan de overhand

waar is mijn goede god gebleven
als geestelijke kracht in mijn leven

ik weet dat hij zich niet verstopt
alleen ons denken wordt gefopt

liefde arme illusie brengt ons verdriet
liefdeloos zijn bestaat immers niet


J.J.v.Verre/1988.

Maskers

het masker van het leven
drukt op mijn gelaat
de vrijheid in mijzelf
wacht op ziels beraad

de tijd is nu gekomen
met leeftijd meegegaan
mijn ware identiteit
zal nu op gaan staan

het werpt een korte blik
door het nauwe ogen gat
oh wereld die daar buiten
ik ben jouw schijn spuugzat

J.J.v.Verre/1992.

Versluiering.

Voelbare trots als de paleiswacht van de kalief,
bemin ik je wisselende gedaanten door sluiers omgeven.

Mijn veroverde hart leest de liefde in je sprankelende ogen,
gescheiden van je versluierde lichaam.

Telkens weer begint mijn hart sneller te kloppen
als mijn ogen zich met jouw beeltenis verbinden.

De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen
dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen.

De muziek fluistert door de luidspreker van mijn geopende mond
als ik je wil zeggen hoe mooi je bent.

Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam,
verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.

J.J.v.Verre.

Herinnering.

niets in mij
herkent de tijd
van einde nabij

in het brandend uur
binnen deze torso
jaagt het liefdesvuur

weemoedig als een traan
sluit ik mijn ogen
zie jou lachend staan

een kus die mij bemint
met jou aan mijn zij
het dagfeest begint

het lezen in de krant
ontgrendelt mijn passie
zet mijn geest in brand

ontremd in mijn denken
geef ik jou een zoen
mijn liefde wil ik schenken

alles wil ik voor je doen
mijn leven tot ons sterven
voor mijn liefste van toen

J.J.v.Verre/1970.

Winterlandschap.

witte pracht in poeder vacht
betovering na winternacht
het groene gras verstopt
als wintermantel ontpopt

toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht

witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind

vogels vliegen daar voorbij
contrast in witte bomenrij
winter in koude stilte verwekt
met hemelse sneeuw bedekt

J.J.v.Verre.

De Toverspiegel

poort tot ongekende visie
als spiegel vermomd

als glas geschapen
uit gesmolten toversteen

met zilver beplakt
in gouden lijst omhuld
met ornamenten gekruld

zie ik het beeld van een man
die ik niet plaatsen kan

uit de spiegel getreden
mijn geest overreden
mijn lichaam vertreden

denk ik in mijn droom
mijn vader of zijn zoon

wie ik niet ben geweest
mijn beeld is een geest

die de spiegel is ontvlucht
met toverkracht bevrucht

J.J. van Verre/1999.