Uitdaging.

verder dan het einde
sneller bij ieder begin
verbetering van tijden
winnen is de zin

dagelijks gaan trainen
mijn lichaam uitgeput
ik hoop dat mijn benen
nog afzien van de VUT

rennen is mijn leven
gezondheid is een must
zowel mijn voeten en benen
kenden geen rust

nu kan ik niet meer winnen
na veel blessure leed
verzet ik nu mijn zinnen
naar sporten zonder zweet.

J.J.v.Verre/2009.

Verloren minnaar.

ik ben een man van weinig
liefdevolle woorden
die ik uitspreek naar haar

de woorden die zij wil horen
zitten in mijn mond bevroren
gevangen in ketens zwaar

ik hoor ze fluisteren in mijn hoofd
maar mijn lippen zijn verdoofd
zitten vastgeplakt aan elkaar

bevreemd voor al die lieve dingen
die ik in liefde wil bezingen
vanuit mijn diepste ziele snaar

in ware liefde voor jou alleen
hoor ik ze een voor een
ik schrijf ze op en kijk ernaar

ik heb je zo dikwijls beloofd
maar mijn stem lijkt beroofd
van die liefdevolle zinnen

je bent nu langzaam gewend
aan zo’n stille stomme vent
die je niet weet te beminnen

in waardering niet verwend
misschien als vrouw miskend
in erotiek ontstemd

maar mijn hart spuwt vuur
de draak in mijn binnenkant
ontvlamd door minnebrand

J.J.v.Verre.

Zwarter dan wit.

.
zwarter dan wit
donkerder dan licht
lichter dan zwart
grijs is mijn hart

zwarter dan wit
rijk zonder bezit
duister in de nacht
in vergrijsde pracht

zwaarder dan licht
lichter door jouw gedicht
bevrijd de diepe smart
uit mijn versteende hart

zwarter dan licht
betoverend gezicht
die mijn liefde ontwart
uit ons verwarde hart


J.J.v.Verre/1979.

Rood.

rood is de kleur van jouw lusten
teder,wild en ongeremd
die de stier in mij niet laat rusten

rood is de kleur van jouw wangen
behangen met vele kussen
door vele monden vervangen

rood is de kleur van mijn hart
verliefd op jouw stralende ogen
die de kilte verjoeg uit mijn smart

rood is de kleur van mijn ogen
verdriet om een zinloos verlies
het heeft mijn leven bewogen

rood is de kleur van jouw jas
waar ik nog vaak over droom
en wens dat ik die nu was

J.J.v.Verre.

Zwart.

zwart is de kleur van de nacht
die ons laat verslapen
in zijn duistere macht

zwart is de kleur van de dood
die ons doet verlaten
in het bloedende rood

zwart is de kleur van het niets
de melancholie die je bedwelmt
en onttrekt aan het iets

zwart is de kleur van mijn jas
die mijn geest beschermt
in een stoffelijk harnas

J.J.v.Verre.

Lentebloesem.

de lentebloesem lucht
die de koude ontvlucht
mijn neus verlucht
mijn trilhaar bevrucht

zonnestralen dansen
door ontluikende takken
de ochtend mist glinstert
over versluierde velden

de herinnering aan die lucht
die mijn wezen verzucht
naar nieuwe gedachten
in lentes liefdesvlucht

J.J.v.Verre/1973.

Verliefdsels.

Dieper dan de diepste liefde verborgen in een duistere spelonk van mijn bewustzijn, verlicht ik jouw gelaat en wacht op dat speciale gevoel dat jij bij mij binnenlaat.

Hartstocht wacht op bevrijding in dit verborgen dromenland.Ik speel met strelende luister en dans met mijn verliefde schaduw langs de glimmende rotsenwand.

Op zoek naar jouw gedaante in het donker van de nacht, het krijsen van een kraai die mij niet verwacht.

Ik luister naar jouw lippen in verschraalde dorst en snak naar het lavende water dat de brand uit mijn vuur verlost.

Het wemelt nu van binnen, van ongeremde lust,een man buiten zinnen die zijn liefste in passie kust.

Schoonheid is een raadsel, een woord van zorgen daar.
Ben ik nu een prins en betover ik haar?

Ik berijd mijn witte schimmel hoog in de lucht en voel jouw warme lichaam in flitsende vogelvlucht.
Ik dans nu op de wolken vederlicht en wacht op de maan die jouw haren verlicht.

Als de zon weer gaat schijnen is mijn betovering voorbij, als het licht zich gaat verspreiden verdwijnt het duister in mij.

Ik lach naar je ogen en droom nog een keer, ik weet nog iets dierbaars van de vorige keer.

Zo’n blik in het donker van die ene keer geeft mij een verliefde smaak van ontelbaar meer.

Schoonheid is gekomen, later weer vergaan, namen zijn vergeten, verliefdsels blijven bestaan.


J.J.v.Verre.