maandag 1 februari 2010

Versluiering.



Voelbare trots als de paleiswacht van de kalief,
bemin ik je wisselende gedaanten door sluiers omgeven.

Mijn veroverde hart leest de liefde in je sprankelende ogen,
gescheiden van je versluierde lichaam.

Telkens weer begint mijn hart sneller te kloppen
als mijn ogen zich met jouw beeltenis verbinden.

De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen
dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen.

De muziek fluistert door de luidspreker van mijn geopende mond
als ik je wil zeggen hoe mooi je bent.

Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam,
verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.

J.J.v.Verre.

maandag 11 januari 2010

Herinnering.



niets in mij
herkent de tijd
van einde nabij

in het brandend uur
binnen deze torso
jaagt het liefdesvuur

weemoedig als een traan
sluit ik mijn ogen
zie jou lachend staan

een kus die mij bemint
met jou aan mijn zij
het dagfeest begint

het lezen in de krant
ontgrendelt mijn passie
zet mijn geest in brand

ontremd in mijn denken
geef ik jou een zoen
mijn liefde wil ik schenken

alles wil ik voor je doen
mijn leven tot ons sterven
voor mijn liefste van toen

J.J.v.Verre/1970.

donderdag 31 december 2009

Winterlandschap.



witte pracht in poeder vacht
betovering na winternacht
het groene gras verstopt
als wintermantel ontpopt

toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht

witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind

vogels vliegen daar voorbij
contrast in witte bomenrij
winter in koude stilte verwekt
met hemelse sneeuw bedekt

J.J.v.Verre.

zondag 1 november 2009

De Toverspiegel



poort tot ongekende visie
als spiegel vermomd

als glas geschapen
uit gesmolten toversteen

met zilver beplakt
in gouden lijst omhuld
met ornamenten gekruld

zie ik het beeld van een man
die ik niet plaatsen kan

uit de spiegel getreden
mijn geest overreden
mijn lichaam vertreden

denk ik in mijn droom
mijn vader of zijn zoon

wie ik niet ben geweest
mijn beeld is een geest

die de spiegel is ontvlucht
met toverkracht bevrucht

J.J. van Verre/1999.

zaterdag 3 oktober 2009

Rollator.



achterblijver in de vijver
van lopend geluk
wie stelt mij op de hoogte
van verjaarde dagen?

pijnlijke heupen en knieën
worstelend op deze gang
verjaardagen en namen
uit mijn hoofd verdwenen

vergeten gezichten
van lieve vrienden
strijdend tegen de ziekte
in het vroege voorjaar

een domme uitglijer
op weg naar de bingo
die steun ontbeerde
van mijn tanende armkracht

pijnlijke botten
aan mijn ondervoede torso
heen en weer geschud
op die nare brancard

wachtend voor de lift
mijn ogen gericht
naar het recente verblijf
in kamer 14

de dokter staat
nog in de open deur
hij draagt in zijn tas
de ongeschreven brief

die de mijn ziekte
zal verhalen
met de letters
van een dodelijke vulpen

niet meer reanimeren,
alleen pijnstilling
de duisternis
wil geen licht toelaten

mijn rollator blijft staan
zal niet meegaan
als symbool van
achteruitgaande vooruitgang

rollende achterblijver
wacht op nieuwe taak
oude benen steunen
breuken te voorkomen

J.J.v.Verre/1996.

donderdag 3 september 2009

Achter ijzerdraad.





gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland

troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden

verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad

ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt
in de troosteloze omgeving
van een vluchtelingenkamp

wie is mijn naaste in deze hel
wie is mijn stem in het kosmische web
met wie in mij ben ik verbonden
help ons om samen een te zijn.

J.J.v.Verre/1989.

zondag 19 juli 2009

Opsporing verzocht.




----------------------..............................................................
wie zag haar staan
in de flarden mist
langs het tractorspoor
op die koude vroege ochtend

haar gelaat besmeurd
haar kleren gescheurd
haar ogen leeg en doods
haar blik bijna levenloos

de kwelling van het kwaad
had zich verstopt in die nacht
haar heimelijk opgewacht
geschopt en verkracht

haar vrouw-zijn ontmaagd
haar dromen verjaagd
haar veiligheid belaagd
haar liefde vervaagd

die nacht zou langer duren
dan de dagen van een jaar
veel nachtmerries te verduren
iedere man beangstigde haar

welke dader kan nog leven
met dit duistere schuldgevoel
wie kan zoiets vergeven
als men begrijpt wat ik bedoel

misschien alleen het meisje
in de lichtheid van het bestaan
zij kan het duister keren
leven en liefde voort laten gaan.


J.J.v.Verre/1997.