zaterdag 7 mei 2011

Rood.



rood is de kleur van jouw lusten
teder,wild en ongeremd
die de stier in mij niet laat rusten

rood is de kleur van jouw wangen
behangen met vele kussen
door vele monden vervangen

rood is de kleur van mijn hart
verliefd op jouw stralende ogen
die de kilte verjoeg uit mijn smart

rood is de kleur van mijn ogen
verdriet om een zinloos verlies
het heeft mijn leven bewogen

rood is de kleur van jouw jas
waar ik nog vaak over droom
en wens dat ik die nu was

J.J.v.Verre.

Zwart.



zwart is de kleur van de nacht
die ons laat verslapen
in zijn duistere macht

zwart is de kleur van de dood
die ons doet verlaten
in het bloedende rood

zwart is de kleur van het niets
de melancholie die je bedwelmt
en onttrekt aan het iets

zwart is de kleur van mijn jas
die mijn geest beschermt
in een stoffelijk harnas

J.J.v.Verre.

zondag 10 april 2011

Lentebloesem.



de lentebloesem lucht
die de koude ontvlucht
mijn neus verlucht
mijn trilhaar bevrucht

zonnestralen dansen
door ontluikende takken
de ochtend mist glinstert
over versluierde velden

de herinnering aan die lucht
die mijn wezen verzucht
naar nieuwe gedachten
in lentes liefdesvlucht

J.J.v.Verre/1973.

vrijdag 1 april 2011

Verliefdsels.



Dieper dan de diepste liefde verborgen in een duistere spelonk van mijn bewustzijn, verlicht ik jouw gelaat en wacht op dat speciale gevoel dat jij bij mij binnenlaat.

Hartstocht wacht op bevrijding in dit verborgen dromenland.Ik speel met strelende luister en dans met mijn verliefde schaduw langs de glimmende rotsenwand.

Op zoek naar jouw gedaante in het donker van de nacht, het krijsen van een kraai die mij niet verwacht.

Ik luister naar jouw lippen in verschraalde dorst en snak naar het lavende water dat de brand uit mijn vuur verlost.

Het wemelt nu van binnen, van ongeremde lust,een man buiten zinnen die zijn liefste in passie kust.

Schoonheid is een raadsel, een woord van zorgen daar.
Ben ik nu een prins en betover ik haar?

Ik berijd mijn witte schimmel hoog in de lucht en voel jouw warme lichaam in flitsende vogelvlucht.
Ik dans nu op de wolken vederlicht en wacht op de maan die jouw haren verlicht.

Als de zon weer gaat schijnen is mijn betovering voorbij, als het licht zich gaat verspreiden verdwijnt het duister in mij.

Ik lach naar je ogen en droom nog een keer, ik weet nog iets dierbaars van de vorige keer.

Zo’n blik in het donker van die ene keer geeft mij een verliefde smaak van ontelbaar meer.

Schoonheid is gekomen, later weer vergaan, namen zijn vergeten, verliefdsels blijven bestaan.


J.J.v.Verre.

maandag 14 maart 2011

Vergrijzing.



de tijd vergrijst mijn haren
in een jachtig bestaan
ik probeer wel te slenteren
maar kan niet blijven staan

de kleur van het leven
schenkt mij maar even
een net gekleurde kop
met een volle bos erop

ik veins mijn evenbeeld
in getemperd licht
die het spiegelbeeld
in valse hoop verlicht

J.J.v.Verre.

maandag 7 maart 2011

Aartsvader.


----------------Abraham op Russisch icoon(midden 16e eeuw).


gij heiligde onze aarde
in Gods naam verricht
je zoon te vergeten
in verduisterd levenslicht

stortvloed van tranen
over jouw Bijbelse land
wonderen in verhalen
ruïnes in het zand

gij schiep vele kinderen
in eerbied en roem
wij lezen in geschriften
het leven van toen

J.J.v.Verre/1974.

zaterdag 5 maart 2011

Verlaten.



luister naar het wenen
van mijn verlaten hart

de bonzende slagen
die mijn geest verwart

jouw lippen gesloten
mijn liefde gebroken

je mooie ogen verdwenen
mijn verdriet verschenen

jouw vertrek was definitief
mijn reactie nog wat naïef

ik heb het nu begrepen
als jouw liefdesteken

J.J.v.Verre/1973.