Angst

                       -Angst en het rationele doolhof

 angst is de vraag zonder antwoord

de weg die zich splitst in het duister

het gevoel dat de grond onder je voeten

zich kan openen, zonder waarschuwing

het is een onbestemd gevoel

van een bedreigende ervaring

welke onbehagen schept

in het rationele doolhof

maar ook een gids die wijst

naar wat wij moeten leren

een spiegel die ons toont

wat we niet durven zien

want in het oog van de angst

ligt het onbekende niet als vijand

maar als een subtiele uitnodiging

om te groeien, te durven en te zijn

angst is niet de bedreiging

maar de drempel naar moed

een emotie die fluistert:

hier begint jouw avontuur

J.J.v.Verre.

Verslagen.

 

                             -Verslagen door het noodlot.

drink  tranen uit je droeve ogen

vocht dat mijn lichaam ontbeert

smachten kon niet langer wachten

tijd gaat niet terug of omgekeerd

stilte spreekt in zachte tonen

lust verward in maneschijn

nacht is een ijzige mantel

die je omhult als diepe pijn

kus de haren van mijn liefste

streel je lippen met mijn tong

noem je bij al jouw namen

toen het verleden nog begon.

verslagen door het noodlot

geboeid in schimmenspel

verloren kussen dansen

op de loopplank naar de hel

J.J.v.Verre.

De vliegenzwam.

 

                                              - De vliegenzwam.

weet niet echt hoe het kwam

liefde voor de vliegenzwam

kabouters zetel in het bos

verscholen tussen al dat mos

met zijn hoed zo rood en fel

witte stippen als kinderspel

schimmeldraden onder de grond

voeden wortels als een bomenmond

vruchtlichaam van een schimmel

uit de aarde kleurrijk opgestaan

zie hoe de natuur is ontsproten

in een feeëriek herfstlichaam

sprookjes en mythen kenden jou

gelukbrengend in de ochtenddauw

een magisch plekje, stil en klein

waar dromende fantasieën zijn

J.J.v.Verre.

Oorlogsbegraafplaats

 

                                    -Amerikaanse begraafplaats Margraten.

dromend van een spierwitte vlag

luisterend naar de stilte vol ontzag

wiens namen allang zijn verdwenen

in de lange rijen van gekruiste stenen

voor hen kwam die vlag te laat

als je voor een tank loop staat

die alleen het brute geweld uitspuwt

ook als je die vijand nimmer schuwt

Margraten ziet de zon verschijnen

die de stenen graven overbelichten

maar ook haar kilheid laten verdwijnen

in een landschap van verloren berichten

al die moedige amerikanen op een rij

zij hebben mij voor een deel geschapen

want wat waren mijn lieve ouders blij

dat zij bevrijd in 45 mij in 48 zagen slapen

ik ben onze bevrijders dankbaar

dat wij ons land konden herbouwen

want wij waren nog best breekbaar

om al het oorlogsleed te aanschouwen

J.J.v.Verre.

Tijdens mijn bezoek aan Margraten in juni 1976, waar 8.000 Amerikaanse soldaten liggen begraven en worden 1722 vermisten op de Muren der vermisten herdacht.

Liefdesverdriet

 

steel de liefde uit je ogen

ontvoer de lach van je gelaat

haal de woorden uit je lippen

wis het gevoel dat jij achterlaat

ben nog opgesloten in verwarring

fluister jouw naam in mijn hoofd

denk aan al die zoete dingen

die jij mij al zo vaak had beloofd

teruggaan naar recent verleden

naakt en zonder schroom

zag ik mijn prins verschijnen

in een erotische meisjesdroom

huil de tranen uit mijn ogen

droog mijn kussen in de wind

hoop met alle verlaten vrouwen

dat hij nooit een ander vindt

Sterre van Verre.

Mickey Mooi

 

                              -Mickey te mooi om waar te zijn

jij in al mijn vele gedachten

van liefdes bij tot moeder spin

het spel van al je oer krachten

geeft mijn leven liefdeszin

geen dromen noch felle regen

houden mijn verliefdheid tegen

snak naar jouw welwillendheid

als jij je mooie benen spreid

geen leven wil ik geven

aan de goddelijke zegen

die ons heeft verbonden

in het samenspel der zonden

geloof in mijn vurige hartstocht

dat als een vlammetje dooft

in de eindeloze zoektocht

naar dat wat jij hebt beloofd

J.J.v.Verre.

Tranen huilen niet

 -huilende waterlanders-

weet nog hoe het begon

kookte maar wist niet waarom

alles moest schoon en opgeruimd

hoekjes noch gaatjes werden verzuimd

wie ben ik geworden deze week

een student die worstelt met bleek

met ogen voor knusse gezelligheid

want deze ontmoeting kent geen tijd

per toeval ontmoet in de metro

onder mijn arm een groot cadeau

voor mijn huidige vriendin Claartje

die met die bril en dat blonde staartje

maar nu was alles in verwarring

mijn hoofd was chaotisch maar blij

een ongekende nestdrang nam bezit van mij

draaide muziek met een stevige drum erbij

lagere school vriendin kwam eten

Sofie van Amstel had zij geheten

haar initialen hadden in mijn agenda gestaan

helemaal vergeten had ik nooit gedaan

het zou deze avond gaan gebeuren

nog even mijn tafel met bloemen opfleuren

kaarsjes klaargezet met aansteker erbij

feestelijke servetjes bij het schone eetgerei

alles was nu piekfijn in orde

de rust was insane in my brain

de muziek was klassiek geworden

de verlichting was uitgekiend flame

als voorbereiding op de salade

avocado’s, tomaten en uien snijden

die laatste daad had ik moeten vermijden

toen de bel ging begon mijn natte lijden

tranen biggelen over mij wangen

naar dit ogenblik had ik zo'n verlangen

schuchter deed ik de voordeur open

mijn droom ontmoeting was gebroken

veranderd in een zilt tranendal

dorst ik haar niet meer te kussen

keek in haar verbaasde ogen

wazig verblind door het vele vocht

deze rollende tranen huilen niet

had ik haar met overslaande stem

toevertrouwd en omlaag gekeken

jammer zei ze, ik hou van verdriet

verdriet ik hou ook van jou

dacht ik snel in mijn hoofd

zelf tranen zijn gedoogd

voor deze knappe vrouw

J.J.v.Verre.