Achter ijzerdraad.

gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland

troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden

verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad

ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt
in de troosteloze omgeving
van een vluchtelingenkamp

wie is mijn naaste in deze hel
wie is mijn stem in het kosmische web
met wie in mij ben ik verbonden
help ons om samen een te zijn.

J.J.v.Verre/1989.

Opsporing verzocht.

----------------------..............................................................
wie zag haar staan
in de flarden mist
langs het tractorspoor
op die koude vroege ochtend

haar gelaat besmeurd
haar kleren gescheurd
haar ogen leeg en doods
haar blik bijna levenloos

de kwelling van het kwaad
had zich verstopt in die nacht
haar heimelijk opgewacht
geschopt en verkracht

haar vrouw-zijn ontmaagd
haar dromen verjaagd
haar veiligheid belaagd
haar liefde vervaagd

die nacht zou langer duren
dan de dagen van een jaar
veel nachtmerries te verduren
iedere man beangstigde haar

welke dader kan nog leven
met dit duistere schuldgevoel
wie kan zoiets vergeven
als men begrijpt wat ik bedoel

misschien alleen het meisje
in de lichtheid van het bestaan
zij kan het duister keren
leven en liefde voort laten gaan.


J.J.v.Verre/1997.

Baby.

geen winterslaap
gij koningsaap

wiens bestaan wordt behoed
wiens leven nog groeien moet

met een reinheid als een vuur
in het brandend uur

van verlossing nabij
hoor je mij?


J.J.v.Verre/1974.

Wensmuis.

in het diepste donker
van een zwaar bewolkte nacht
kneep ik mijn ogen samen
om meer te kunnen zien
van het onbelichte

een gepiep uit de duisternis
gaf mijn verwarring nieuwe energie
een muis in het donker
het licht van een vallende ster
ik wist het niet meer
maar wilde een wens doen

er doemde een wensgedachte
uit het benevelde bewustzijn op
een lucide moment in mijn hoofd
dat moest ik vasthouden

er dwarrelde een zin omhoog
tegen de zwaartekracht in
mijn denken werd opeens glashelder
het nu en net werd op zijn plek gezet

een volle afgemeten zin
rolde over mijn lippen
mijn beschonken spraak stamelde:
het was een.....wensmuis

J.J.v.Verre/1971.

Luisterbericht.

vergeet mij niet
stuur je lichaam terug
naar die plaats in de ruimte
waar ik wachten mag

als sterrenstof zul je fonkelen
aan het zilveren firmament
je zal mijn blik verblinden
wanneer jij je stralen zendt

je wezen nooit vergeten
in mijn innerlijk weten
verplaatst in vele genen
wachtend door de eeuwen

het leven duurt maar even
in verbondenheid gebleven
vertaald in liefdes zinnen
om kosmisch te beminnen


ik luisterde net nog zo even
je stem is nog gebleven
als hemels luisterbericht
op mijn mobiele hart gericht

J.J.v.Verre/2001

Het kippenhok

mijn vriendin zit in een kippenhok
met bruine Barnevelders
zij zit hier niet zelf op stok
maar slaapt gelukkig elders

jonge hennen pikken in haar tenen
nagels zonder lak van kleur
verdwaald mais door zon beschenen
voel ik die speciale liefdesgeur

het ei wordt bebroed in mijn hart
door gekakel en gefladder verward
denkend aan die liefdevolle nacht
van tederheid zo pril en zacht

J.J.v.Verre/mei 2009.

Depressie.

Land van verdwenen bossen,van verdoemde aarde.Reiziger in een zwarte mist.Ontsloten aan het ziende oog,als overlevende op deze lichtloze dag.Luisterend naar gepiep en gebrom,lekkende kranen,fluisterende onzichtbare stemmen.
Badend in het stinkende zweet van waterloze hitte.
Lege koelkasten,geplunderde winkels en volle afvalbergen.Lege speeltuinen,vervallen kerken met overwoekerde begraafplaatsen.Een onherkenbaar spiegelbeeld van onbestemde vrees,dreigende ziekten,van ongewisse dood. Vijandige angsten in een muziekloze ruimte.Een zware lucht in deze vochtige onbewoonbaar verklaarde woning.Een leeg terras in deze stille stad geeft mij een geruisloze honger en een zilte dorst van continue wanhoop.De voelbare agressie loert in de beklemmende stilte van slapeloze nachten.Gekooide creativiteit,verloren vrienden,een kapotte radio,een oude telefoon. Een vergeten herinnering aan onherkenbare liefde.IJzige koude,stijve spieren en vergeten lust rekken de emotieloze dagen uit tot een lange pijnbank.Het leven is verlaten door vreugde en liefde.
Ik lijk wel terneergeslagen in dit onherkenbare lichaam.

J.J.v.Verre/Winsum-mei 1999.