Welzijnswerkster.

veelheid van woorden
verwarden mijn oren

maar mijn zwervende zijn
hoorde hoe je lippen bewogen
in de taal van universele liefde

handen van strelende zinnen
over mijn naakte lichaam

ik proefde het genot van tedere
tintelingen uit liefde geboren

ik wacht op de plek in het nu
en weet dat alles roept om meer
maar alleen jij moet luisteren


J.J.v.Verre

Nieuw Nickerie.

grijze lucht huilt boven
de velden van Nickerie

het wijdse polderlandschap
dat zoveel monden voedt

met je glimmende rijstplassen
en je verraderlijke slangen

wind waait door mijn huis
vochtige warmte te verjagen

golfplaten klepperen
als wilde castagnetten

het geel aan de papajaboom
gerijpt in de vruchtbare zon

wilde honden huilen
in de maanloze nacht

zij domineren de straten
en blaffen de tamtam

je trotse ziekenhuis
met je grootse plannen

je unieke palmen kanaal
vol schone waterlelies

dorp aan de donkere rivier
ik heb uw leven lief


J.J.v.Verre/Suriname juni 2014.

C'est mourir un peu.

de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn

de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was

het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik vlucht

de zon zal blijven schijnen
op de mooie groene wei
en mijn geest verblijden
zonder woorden dan van mij


J.J.v.Verre/ 1978.

Legionair

een boog met zwarte pijlen
schittert door mijn doorrookte ogen

ik ben gevallen in de zwarte aarde
en wacht op het naderende lot
dat de verliezer zal ondergaan

als slaaf verkocht of afgemaakt
door de noordelijke barbaren

mijn helm heeft mij verlaten
mijn zwaard achtergebleven
in mijn laatste gevecht

het spookt door mijn hoofd
een helse pijn doorboort
mijn verslagen blik

in de hitte van het slagveld
voelt mijn lichaam kil en koud

ik ontsnap uit mijn bestaan
word geen naamloze slaaf
daar dank ik mijn Caesar voor


J.J.v.Verre/1998.

Vergankelijkheid

Foto,Laura Voorma,USA 2013.

de vergankelijkheid van woorden
geschreven op het natte strand

liefdes fantasieën in mijn dromen
bij het ontwaken wreed verbrand

magische gedachten onbeschreven
plots uit mijn hoofd verdreven

ik verwacht ook de glorieuze dag
dat mijn weten ontwaken mag

in de liefdevolle lichtheid van het heelal
slechts een trilling in de ruimte bovenal


J.J.v.Verre/2002.

LEEMTE.

foto: L.J. Voorma. USA mei 2013.


ik wil je geest verleiden
uit mijn hart te verdwijnen

je stem dwingt mijn oren
om te blijven luisteren

mijn mond proeft de leegte
als verzengende droogte
na een warme wervelwind

ik struikel telkens over je naam
in een vervagende herinnering

minne strelingen plagen
mijn rubberen lichaam

mijn lach is verloren
in onbegrepen verdriet

ik wil weer zijn wie ik was
voordat ik jou ontmoette

Dementie.

ik weet dat ik de dingen heb geweten
die allang in daden zijn vergeten

het vergeten versluiert het zeker weten
maar weet nog wel van jouw bestaan

jouw lange haren die als duizenden spinnen
mijn lippen beroerden

jouw sprankelende ogen die mij blind
maakten voor de erotische duisternis

jouw stem die ik wil vergeten
in mijn verdwijnende hoofd

jouw beeld als jonge vrouw
is in het heden verrezen

ik weet niet meer of ik dat
als herinnering herken

2001.