Euthanasie

opgesloten in mijn aftakelende lichaam
moe en verdrietig van mijn eigen lijden

gulle eindigheid in besloten ruimte
verloren vrienden van vroeger

hoop op bevrijding van bezetting
van pijn en verdriet in overvloed

nu wachtend op een stem uit de toekomst
afscheid van achterblijvers in een dode ruimte

mijn kracht is weggeëbd en uitgeput
mijn denken wordt langzaam troebeler

ik snak naar pure liefde,warmte en licht
een pil die mijn afscheid in sterven verlicht


J.J.v.Verre 1985.

Wodans wachters

wereld in verwondering
werkelijkheid in wording
waarheid zonder leuze
woensdag was de keuze

woedende krijgers in de hemel
woeste wolven vol gewemel
wentelend op uw paard
worstelend met grote vaart

weerlicht en donder in galop
wilde jacht met paardenkop
wodan eenogig met baard
winteroffer bij de haard

wuivende bomen overal
wachten op het stormgelal
wie is onze Sinterklaas?
wat doet zijn Pietenbaas?

wodan op je achtbenige paard
weergod met je witte baard
woest tekeer met lange speer
woelige wereld van weleer

wodans wachters weten
wie is hen vergeten?
witte bliksem uit de hemel haven
wilde wolven en twee zwarte raven


J.J.v.Verre 1977.

Zonnebloem

goden vlam op mijn balkon
in jouw bloem zingt de zon

in jouw hart weent de nacht
velden vol met gele pracht

stengel als een wachter
met kostbaar bloemenschild
reuzen hoog van den akker
in de hemel opgetild

daar de zon nog was verbleekt
bent gij in een kas gekweekt

kijk naar mij en ik naar jou
als je einde komen zou

bewaar ik je witte zaad
als mijn voortplantingsdaad

een nieuwe bloem volgend jaar
want jouw cyclus is niet klaar


J.J.v.Verre 1969.

Verwarring

dwalende verspringende gedachten
bleven kleven aan een grillige draad
die in mijn hoofden van de laatste dagen
het enige houvast was geweest

wie is van steen lijkt de rots me te melden
wat is van hout vult de boom daar bij aan
geen van de oudere wijzen krijgen gehoor
want mijn schaduw duwt mijn denken voort

ik hoor de indringende stem van de meester
het luisteren naar mijn eigen weten is beter
nachtmerrie uit het verre verleden
geheelde wond bloedt in herinnering

steenkoud,moe en te neergeslagen
de kille draad kan niet loslaten
het woeste schimmenspel duurt voort
dat mijn heldere denken verstoort

J.J.v.Verre 2001.

Toekomst

de wereld is vervallen
tot gebouwen en getallen
de mensen zijn verdwenen
in de leegte der stenen

hun God bleef bestaan
hun zon is ondergegaan
de liefde is gebleven
bron van warmte en leven

de straten zijn verlaten
ruïnes en diepe gaten
bomen moe gestreden
na een kortzichtig verleden

de aarde is gaan zweven
op zoek naar zonne leven
een zaadje is gebleven
als de warmte zal herleven

J.J.v.Verre 1976.

Tijdeloos

de tijd verglijdt
langs zon en maan
rond de cirkel
van ons bestaan

zal ik meegaan
of blijven staan
ontaarden in
nieuw ontstaan

de toekomst raakt
het verleden aan
het leven was even
in tijdstroom vergaan

alles draait door
in een tijdeloze baan
het weten is vergeten
als Chronos stil blijft staan

J.J.v.Verre 2002.

Graancirkel

kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw

hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap

je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie

ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen

ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping

de geheime boodschap
in wiskundig denken
die het mysterie ontsluit

J.J.v.Verre 2007.